Geçmişi düşündüm derinden. Beni ben yapan ve hatta bugüne getiren yaşanmışları düşündüm. Bir ohh çektim seslice. Gecenin siyahi saflığında... Dünü, bugünü düşünmeden, hayallerime eşlik eden İstanbulun martılarıyla daldım düşlere. Şimdi boğazda olmak vardı. Kız kulesini karşıma alıp dertleşmek vardı...Ve tabi, martı kardeşlerle simitimi paylaşmak vardı. Oh dedim yine...

Halden hal'e geçmekteyim. Akmaktayım boğazın serin suları gibi. İnceden inceden, derinden. Kapındayım ey Aşk...En güzel gülüşünle karşıla beni.

__arzu-keş__

Topla hüznünü, kaldır gönlünün rafından
Üzülme, giy artık huzurun kaftanını
Yaraların olacak elbet, kabukları düşecek, hatta yeniden kanayacak
Ama bil şunu;
En güzel kalp, yaşadıklarını giydiği kaftana yama yapmış olandır.

Böyle dedi rüzgar.

Bulutlar geçti rüyalarımın önünden
Hüzünlü dalgalarda dansederken ben
Rüzgar araladı bulutları
Kaybettiğim yıldız yeniden göz kırptı

Anlat bana herşeyi rüzgar
Sabır savur ruhuma dalgalar
Kalbim gözyaşlarıyla barıştı
Dile geldi damlalar


__arzu-keş__

Aklıma düşen nostalji......lay..lay..lay... :)

Bu gece bir çocuk kalbi dinledi kendini

Masum sevdasına patik ördü kelebekler

Onların bildikleri, duydukları, hatta sıradan gibi gördükleri şeyler yaralasada içini

Aşk' ın göğsüne yasladı kendini, ve duydu ki zaman ilaç olacak

Ki ürksede bu kalp, kaldığı yerden yeniden başlayacak

.....Akacak.....

__arzu-keş__

Şehrin gözyaşları akarken dışarda

Üşüyen ellerim değil, içim üşüyor bu defa

Tükenme noktasındayken şu an

Gözyaşlarına karışıp akmak, akmak istiyorum

__arzu-keş__

Zamanın zamanı değil şimdi

Zaman kavramını yitirdim

An be an yaşıyorum

Kalbim pıt pıt atıyor

Canımın ötesindeki canım'ı düşlüyorum

Tarifsiz...Hallice...Halsizce...Tebessümle...

Sadece o var...AŞK var...

__arzu-keş__

Bazen küçük bir söz yakar içini

Küçüklüğü değil, manasındaki derinliğidir seni asıl acıtan

Tıpkı başka küçücük bir sözün, sende uyandırdığı derin mutluluk gibi

Aşk gibi...Dost gibi...







Bir gönül bahçem var

İçine türlü sözler ektim

Süsledim papatyalarla, yeri geldi yabani otlarla

Kimi zaman kokladım, solu verdi

Kimi zaman izledim, filiz verdi

Yeri geldi bakmaya kıyamadım

İçine dost kattım bahçemin

Dost bildiklerim de oldu. Anlamadılar ektiğim sözleri.

Dedim ki sonunda, anlamasada boşver.

Dök içini yaradanına

Aç ellerini Aşk'a







Yüreğim fısıldadı bana

Şu dünyada yüreğini yakan dost dediklerini bırak

Yüreğine serinlik veren bir dost ara dedi

Dost..Dost..Dost dedim, Gel dedim.

Dost fısıldadı bana, sevgiyle karşıladı beni.

Anladım ki suretiyle, maddeyle değil

Yüreğiyle, sevgi ile yanında olan

Konuşmadanda konuşabilen ruhlarmış gerçek dost olan



__arzu-keş__