Günaydın Hayat..Günaydın Aşk..Günaydın Canlar...Sevgiye sevgi katan bir gün olsun..Gökkuşağı gibi renk renk..7 renk... Gülmek bulaşıcıdır..Haydi gül (=

Gece karanlığından dikilmiş elbisen
Sökük yerlerine aynalarda bakıp ağlamış gözlerin
Sanırlar ki hüznü giymişsin amma
Bilmezler ki Aşk’ın mührünü taşır yüreğin
Ay yüzlüm, aşk ile diker söküklerini usulca
Aydınlık ruhu uzanır sonsuzluğa

__arzu-keş__ (:

Kanatlandı yine ruhum

Uçuyor enginlere

Gelincik tarlasında yürümek gibi hayalini kurmak

Papatyaların arasına uzanıp gökyüzünün mavisini seyretmek gibi seni düşünmek

Bir vapurun terasınsan İstanbu'u seyretmek gibi seni düşlemek

İzlediğim buluttan yastıklara sarılıp sana uyumak

Savurabilirmiyim seni kalbimden

Ne kadar uzak kalınır senden, ya da kaç asır unutturur seni

Sıcacıksın ey AŞK...Yok senden ötesi

__arzu-keş__

Her hayat bir hikayedir. Kimileri hayatta var olmayı seçer, kimileri akıp giden hayatı sadece seyretmeyi. Bazen acılar ummadığın anda çıkar karşına. Teselliyi ararsın yaktığın bir sigarada. Oturur kalırsın. Kim bilir belki acınıda gömersin o sigaranın küllerine, belki hayallerini. Kim bilir, belki mutluluğu da yine o sigaranın dumanında ararsın.

Hayat bazen boşluğa haykırmak gibidir. Bazen bir insan bin hayat yaşar ya da bin insan tek hayat...Ben hayatı kah izledim, kah içinde akıp gittim. Ama daha çok izleyici olmayı tercih ettim. Sorarlardı neden suskunsun diye. Bilmezlerdi aslında hayatı izleyenlerin hikayeleri daha büyük, anlatacak şeyleri daha anlamlı. Yolculuk yapmayı sevdim. Hayaller kurmayı, gördüklerimi ruhumda hissetmeyi. Dinlemeyi sevdim. Zamanı aradım...Sevgiyi , huzuru, masumiyeti aradım. Saf olanı aradım...Kimisi onu kirletmeyi tercih etti. Kimisi izlemeyi. Oysa mahumiyet tende değil, ruhtaydı. Akıp giden hayatta yolcu olmayı seçtim. Fakat durup izleyenlerden değil, kendi içinde akıp giden. Ve yolculuk ederken öğrendim, kimsenin gerçekten masum olmadığını...

__arzu-keş__

Gizli bahçemizde açan çiçekler vardı

Umutlar ektik içine, gündüzü gecesi yoktu

Ve hayaller kurduk üstüne

Kah, gözyaşımız yağmur oldu suladı

Kah, gülüşümüz güneş oldu, hayat buldu

Gübresi kah sevgi oldu, kah öfke oldu, herşey oldu

Kuruyan bahçelere ya sevgi vermeyi az bulduk

Ya da vaktimiz olmadı, bahanelerimiz vardı

Herşey vardı o bahçede

Söylemek isteyipte söyleyemediklerimiz

İçimizi kemiren ne varsa

Korktuk, yumduk gözlerimizi

Ben şimdi Aşk ekiyorum o bahçeye

Arasına birde ''ile'' ekliyorum

Aşk ile olsun diye

Gözlerini açabilirsin

__arzu-keş__

Ezginin Günlügü - Kadiköy (2010) by Aluxton
Yükleyen Aluxton69. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaÅ�ayın!

�ebnem Ferah - "Eski"
Yükleyen musicplay. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaÅ�ayın!