11 Kasım 2010 Perşembe


Bazen küçük bir söz yakar içini

Küçüklüğü değil, manasındaki derinliğidir seni asıl acıtan

Tıpkı başka küçücük bir sözün, sende uyandırdığı derin mutluluk gibi

Aşk gibi...Dost gibi...







Bir gönül bahçem var

İçine türlü sözler ektim

Süsledim papatyalarla, yeri geldi yabani otlarla

Kimi zaman kokladım, solu verdi

Kimi zaman izledim, filiz verdi

Yeri geldi bakmaya kıyamadım

İçine dost kattım bahçemin

Dost bildiklerim de oldu. Anlamadılar ektiğim sözleri.

Dedim ki sonunda, anlamasada boşver.

Dök içini yaradanına

Aç ellerini Aşk'a







Yüreğim fısıldadı bana

Şu dünyada yüreğini yakan dost dediklerini bırak

Yüreğine serinlik veren bir dost ara dedi

Dost..Dost..Dost dedim, Gel dedim.

Dost fısıldadı bana, sevgiyle karşıladı beni.

Anladım ki suretiyle, maddeyle değil

Yüreğiyle, sevgi ile yanında olan

Konuşmadanda konuşabilen ruhlarmış gerçek dost olan



__arzu-keş__


20 Ekim 2010 Çarşamba


Hayatın izleri var ruhlarda
Varlık ve yokluk arasında yürüyen ip cambazı edası var
Şimdi diyorumki sana
Her şeyin bir anlamı var
Onu dinlemesini bilirsek
Aşk' a varmak, bir olmak, çoğalmak var



__arzu-keş__

15 Ekim 2010 Cuma




Bu gün yeniden doğdum ben


Söz verdim martım


Söz verdim güneşim


Allahım


Sükutumu en güzel duam eyle


Anlayan ruhumu, anlayan can eyle


Amin
__arzu-keş__




14 Ekim 2010 Perşembe


Yine hüzün kokan bir gün

Dışardaki yağmuru içine akıtmak ne ağır

Kırgın bir yer var içimde

Kırık dökük ve kalbime batan

Bir insanı anlamak sadece dinlemek değil

Sadece sözler yetmiyor bişeyleri anlatmaya

Öyle bir an geliyorki, soruyorsun sonunda

Sözler mi önemli ? Yoksa ne söylediğini düşünmeyi becerebilmek mi?



__arzu-keş__






6 Ekim 2010 Çarşamba


İçim acıdı yine be dostım

Aşkın yağmurlarında ıslanan yüreğimin yollarına düştüm

Ay yüzlü suretin düştü aklıma

Yine hüzün sardı kalbimi

Gel dostum gel

Gel ve gir kalbime

Sözlerinle huzura erdir bu yüreği

Gel dostum gel

Küçük bir kız ağlar yüreğimin harab şehrinde



__arzu-keş__

5 Ekim 2010 Salı


Yazdıkça çoğalmaya, paylaştıkça artmaya geldim

Yine daldım derinlere, içimdeki okyanusu görüp tebessüm ettim

İçimde dinmeyen su sesi, çağlayan olup aktı, çoğalarak haykırdı

Çamura bulaşmadan, sele dönüşmeden, güzelliğini yitirmeden okyanusa vardırmaya geldim



__arzu-keş__